English Version Versão Portuguesa Version Française Versione Italiana Türkçe Sürüm Wersja Polski Variantă Română Ελληνική έκδοση Magyar Nyelv Český Jazyk Versión Española
Sponsorzy:

Lasy dębu korkowego, źródło biologicznego bogactwa

Kultura dębu korkowego jest podstawą dla "jednego z największych bogactw leśnych regionu Morza Śródziemnego i jest nawet bardziej cenne ze względu na fakt, że ten dąb rośnie w warunkach, w których tylko kilka gatunków ubogich leśnych walorach potrafi się zaadaptować. To umiejscawia jego wartość na dużych obszarach, które w inny sposób, oraz w innych regionach narażonych na łupienie przez ludzi, byłoby nieodwołalnie związane ze skrajnym ubóstwem niektórych suchych regionach”.

Lasy dębu korkowego utrzymują jeden z najwyższych poziomów różnorodności Europy, co jest dodatkowym argumentem na rzecz ich ochrony. Nawiązując do tego, ten śródziemnomorski krajobraz jest jednym z 25 czołowych na świecie cennych terenów bioróżnorodności.

Siedlisko, którego dęby korkowe są częścią jest domem dla wyjątkowych gatunków zwierząt - niektóre z nich są zagrożone wyginięciem, takie jak Ryś Iberyjski i Orzeł Iberyjski – oraz jest również jednym z najbogatszych na świecie dziedzictw roślinnych (aż do 135 gatunków na m2) po tropikalnych Andach. Sieć Natura 2000, europejska sieć klasyfikująca regiony na rzecz ochrony przyrody, uważa lasy dębu korkowego (siedlisko 6310 i 9330) za istotne w ochronie różnorodności biologicznej.


Korek

Korek był pierwszą tkanką pochodzenia roślinnego obserwowaną pod mikroskopem, a także po raz pierwszy opisaną i rozrysowaną przez Robert’a Hooke’a w 1696.(Natividade, 1956).

Ruch płynnych i gazowych dyfuzji wzdłuż ścian komórki jest bardzo powolny do tego stopnia, że korek o szerokości 1mm składający się z około 30 warstw komórek, stanowi niemal doskonałą nieprzepuszczalność dla płynów.

Cork Oak



Komórka korka jest wielościanem z 14 ścianami. Ten geometryczny kształt “umożliwia nowej identycznej komórce pasować do ścian innych komórek nie pozostawiając pustych przestrzeni, jest to takie rozplanowanie, które dla danej wielkości i materiału, zapewnia największą powierzchnię o najniższym współczynniku przewodności cieplnej”. (Sampaio 1976)

Sekret wartości korka leży również w jego komórkowej kompozycji, sieć błon związanych suberyną i innych składników, takich jak lignina, polisacharydy i wosk. Połączenie tych cech korka pozwala na uszczelnienie butelek, które są najbardziej delikatne, najdłuższe i najbardziej skomplikowane.